Kłykciny kończyste
Dr n.med. Marcin Tchórzewski

Czym są kłykciny kończyste okolicy odbytu

Kłykciny kończyste (brodawki płciowe, brodawki weneryczne) należą do jednych z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Przyczyną powstawania są wirusy brodawczaka ludzkiego (HPV, z ang. „human papiliomavirus”), podobne do wirusów wywołujących zwykłe brodawki skóry. Zarazić się można poprzez kontakt bezpośredni. Zarazić się można przez każdy typ kontaktu seksualnego – stosunek waginalny, oralny, analny. Zmiany zazwyczaj rozwijają się po upływie od 3 tygodni do 8 miesięcy od kontaktu z wirusem, czyli z zarażonym partnerem. U ponad 75 proc. osób, które miały kontakt seksualny z partnerem, u którego występowały brodawki narządów płciowych, objawy choroby rozwijają się w przeciągu 3 miesięcy.Kłykciny początkowo przybierają postać małych, bezbolesnych, twardych grudek lub rumieniowo-złuszczających się zmian, pojawiających się w okolicach odbytu, dookoła i wewnątrz kanału odbytu. Mogą również pojawiać się na narządach płciowych u kobiet w obrębie wejścia do pochwy, na wargach sromowych u mężczyzn występują najczęściej na żołędzi, na części środkowej penisa, czasem na mosznie. W większości przypadków nie powodują one dolegliwości bólowych czy uczucia dyskomfortu dlatego pacjenci często są nieświadomi ich istnienia. Czasami mogą powodować świąd, krwawienie czy wysięk z tej okolicy, jeżeli są większe powodują ucisk. Mogą dotyczyć pacjentów w różnym wieku (również dzieci). Jest to choroba zakaźna, istnieje zatem konieczność badania partnerów i co bardzo ważne, konieczność podjęcia wspólnego leczenia.

Objawy

Rozwojowi kłykcin sprzyja ciepło i wilgoć, pod ich wpływem szybko rosną, stają się coraz większe i przybierają postać zmian kalafiorowatych. Na ogół brodawki narządów płciowych i odbytu mają tendencję do utrzymywania się lub powiększania i zanikania przez lata. Pierwszym objawem choroby może być występowanie niekiedy kilku niewielkich grudek. W przypadkach zaawansowanych mają charakter rozległych wykwitów dookoła odbytu jak również w kanale odbytu. Zmiany przyodbytowe można zaobserwować samemu. Zmiany wewnątrz odbytu są trudniejsze do zauważenia mogą powodować pieczenie, świąd, uczucie wilgotności, niekiedy niewielkie krwawienie przy defekacji, sporadycznie niewielki ból. Objawy często pacjenci mylą z dolegliwościami hemoroidalnymi.

Rozpoznanie

Chorobę rozpoznajemy na podstawie obrazu klinicznego oraz wyniku badania histopatologicznego (wycinek tkanki badamy pod mikroskopem). Część zakażeń może przebiegać bezobjawowo bez widocznych dla oka zmian. Duża część zakażeń wirusami z grupy HPV ustępuje samoistnie dzięki odporności organizmu. Bezobjawowe zakażenie oraz możliwość wystąpienia naturalnej reakcji odpornościowej u jednego człowieka powoduje, iż możemy nigdy się nie dowiedzieć, iż zakażenie miało miejsce.

Leczenie

Leczenie kłykcin jest konieczne, gdyż pozostawione rosną i mogą doprowadzić do poważnych powikłań: zaburzeń w oddawaniu moczu, naciekania okolicznych tkanek. Rozległe i nie leczone zmiany mogą prowadzić również do zwiększonego ryzyka rozwoju raka w zainfekowanej okolicy. W większości przypadków zmiany mają charakter nawracający, a terapia może przynieść tylko czasową poprawę.

Leczenie zmian niewielkich zlokalizowanych dookoła odbytu polega na stosowaniu metod zachowawczych (maści i kremy). W przypadku dużych zmian, zwłaszcza, gdy brodawki nie reagują na inne sposoby, wskazany jest zabieg chirurgiczny lub usunięcie chorych tkanek przy pomocy prądu elektrycznego (elektrokoagulacja), ewentualnie krioterapię (zamrażanie ciekłym azotem lub podtlenkiem azotu). Zabieg taki przynosi natychmiastowe rezultaty jednak wymaga znieczulenia. Istotne jest by w każdym przypadku występowania kłykcin przeprowadzić badanie wziernikowe odbytu celem sprawdzenia czy zmiany nie występują wewnątrz kanału. Kłykciny wewnętrzne nie nadają się do leczenia zachowawczego i leczenie w tym przypadku może być tylko operacyjne.

Leczeniu kłykcin kończystych powinni poddać się oboje partnerzy seksualni, gdyż tylko w tym przypadku terapia będzie skuteczna.

Leczenie kłykcin kończystych najczęściej odbywa się w warunkach ambulatoryjnych, jednak zmiany większe lub zlokalizowane w kanale odbytu mogą wymagać hospitalizacji. Niektóre zmiany wymagają leczenia etapowego. W zależności od rozległości zmian okres niezdolności do pracy bywa różny od jednego do kilkunastu dni.

Jak unikać zarażenia

Profilaktyka polega przede wszystkim na stosowaniu prezerwatywy podczas stosunków płciowych i ewentualnie innych środków zapobiegawczych. Prezerwatywa nie chroni jednak przed zakażeniem w 100 proc. Zmniejsza ryzyko infekcji o ok. 75 proc. Mężczyźni, których partnerki seksualne mają zdiagnozowane zmiany wywołane HPV, powinni mieć wykonane badanie moczu. Jeśli wykryje się w nim mikroskopowy krwiomocz, to najczęściej świadczy to o obecności brodawczaka.
Nasi Partnerzy

ABK Medica Proktis-M Proctolact-M ABK Grupa Nowa Medycyna Borgis
2017 ABK Grupa. Projekt i wykonanie www.abkgrupa.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.